Projekt uchwały w sprawie rozpatrzenia skargi

 

Na podstawie art. 18  ust. 2, pkt.15 z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( j.t. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 z póź. zm. ), w związku z art. 229 pkt.3 oraz art. 237 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.  – Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071  z póź. zm. )  - Rada Miejska w Nowym Dworze Mazowieckim uchwala, co następuje :

 

§ 1.

 

Uznać skargę Pani Bogusławy Olesińskiej z dnia 29.11.2010r. na działalność Burmistrza Miasta Nowy Dwór Mazowiecki  -  za bezzasadną.

 

§ 2.

 

Zobowiązuje się Przewodniczącego Rady Miejskiej do poinformowania skarżącego o sposobie załatwienia skargi. 

 

§ 3.

 

Integralną część uchwały stanowi jej uzasadnienie.

 

§ 4.

 

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

 

 

 

 

Zgodnie  z art.   ust. 8 ustawy z dnia 26 października  1982 r.o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ( j.t. Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 z późn. zm.) wygaśnięcie zezwolenia w związku  z likwidacją punktu sprzedaży, nie uzasadnia dokonania zwrotu opłaty uiszczonej w wysokości proporcjonalnej do okresu ważności zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w 2010 r. Obowiązek uiszczenia powyższych opłat ma charakter publicznoprawny. Ustawa, o której mowa na wstępie wprowadziła zasadę, że wnoszenie opłat następuje z góry – przed wydaniem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

Nie budzi wątpliwości, fakt że w chwili uiszczania opłaty była ona należna w wysokości proporcjonalnej do okresu ważności zezwolenia. Dokonanie zwrotu takiej opłaty byłoby możliwe tylko wówczas, gdyby istniała ustawowa regulacja przesłanek, sposobu i trybu zwrotu. Tymczasem, obowiązująca ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi reguluje wyłącznie tryb, zasady i sposób obliczania wysokości opłat.

Organy administracji publicznej obowiązane są działać w granicach i na podstawie przepisów prawa. Żaden z przepisów wskazanej na wstępie ustawy nie przewiduje możliwości zwrotu opłaty w związku z zaprzestaniem działalności gospodarczej i nie przewiduje instytucji ”niewykorzystania zezwolenia”, z którą wiązał by się obowiązek zwrotu opłaty w kwocie, o którą Pani wnosi. 

Powyższe wyjaśnienia są zgodne ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 22.09.2005 r. sygn. akt II GSK 149/05.  Dlatego też, dokonanie zwrotu opłaty jest nieuzasadnione.

W związku z powyższym Rada Miejska w Nowym Dworze Mazowieckim uznała skargę Pani Bogusławy Olesińskiej za bezzasadną.