Uchwała Nr VI/ 67 /15 Rady Miejskiej w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 26 maja 2015r. w sprawie nadania tytułu \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
Uchwała Nr VI/ 67 /15
Rady Miejskiej w Nowym Dworze Mazowieckim
z dnia 26 maja 2015r.
w sprawie nadania tytułu „HONOROWY OBYWATEL MIASTA Nowy Dwór Mazowiecki.”
Na podstawie art. 18 ust.2 pkt.14 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2013r. poz. 594 z późn. zm. ) w związku z Uchwałą Nr XII/ 110 /07 Rady Miejskiej w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 28 sierpnia 2007r. w sprawie ustanowienia tytułu „Honorowy Obywatel Miasta Nowy Dwór Mazowiecki” oraz zasad jego nadawania – Rada Miejska w Nowym Dworze Mazowieckim uchwala, co następuje:
§ 1
Na wniosek Nowodworskiego Towarzystwa Historycznego nadać pośmiertnie tytuł: „ HONOROWY OBYWATEL MIASTA Nowy Dwór Mazowiecki”
Panu Władysławowi Nawaduńskiemu
§ 2
Uzasadnienie nadania tytułu określa załącznik stanowiący integralną część uchwały.
§ 3
Wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta.
§ 4
Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
Przewodniczący Rady
Miejskiej
/-/ Krzysztof Bisialski
Uzasadnienie
Na historię miasta składają się losy poszczególnych jego mieszkańców, jedną z takich osób, o której będę pisał jest osoba Władysława Nawaduńskiego. Jego nazwisko po dzień dzisiejszy często przewija się we wspomnieniach starszych mieszkańców Nowego Dworu jak i okolicy. Przydomek złota ręka, tak nazwano właśnie P. Nawaduńskiego w czasach, gdy pełnił swoje posłannictwo wśród mieszkańców wielu kultur naszego miasta. Jak napisał w kronice parafialnej ks. Proboszcz Czesław Żyła z 1936 roku, opisując postać dr med. Władysława Nawaduńskiego ma ogólny szacunek w społeczeństwie, znakomity chirurg, ginekolog, położnik. Jest prawym człowiekiem i uczynnym lekarzem, cieszy się dużym szacunkiem wśród starozakonnych, którzy wolą lekarza polaka niż swojego. Władysław Nawaduński urodził się 2- II-1893 r. we wsi Upny w okolicach Kowna. Ukończył gimnazjum w Lipawie.
Studiował medycynę na Uniwersytecie Dorpackim, jednak po kilku semestrach nauki zmuszony był przerwać studia z powodów społecznych i rozpoczął pracę w szpitalu zakaźnym w Siemiatyczach. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości kontynuował studia na wydziale lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Dyplom uzyskał w 1921 r. Początkowo pracował w stolicy w szpitalach na Brzeskiej, Przemienienia Pańskiego i ginekologiczno – położniczym na Karowej. Od 1927 r. związany z Nowym Dworem. Pracuje, jako chirurg w Szpitalu Sejmikowym, którego dyrektorem był Marian Dehnel, a następnie Powiatowym przy ulicy Paderewskiego 3. W latach 30-tych XX wieku został dyrektorem tej placówki i był nim do 1959 r. Był jednym z inicjatorów budowy nowego szpitala, które rozpoczęły się już 1936 r., i kontynuowania tego dzieła po przerwie wojennej. W czasach okupacji kierując szpitalem brał czynny udział w konspiracji w Nowym Dworze, udzielał pomocy ludziom związanym z ruchem oporu oraz prześladowanych przez okupanta. Od 1945 r. należał do Stronnictwa Demokratycznego, był radnym miejskim, a w latach 1952–1956 posłem na sejm PRL. Zasiadał w Komisji Pracy i Zdrowia, co znacznie ułatwiło dokończenie budowy i wyposażenie placówki. Otwarcie szpitala nastąpiło 1.IV.1956 r.
Zmarł 2.VI.1961 r. i został pochowany na Nowodworskim cmentarzu.