UCHWAŁA Nr XXXVIII/ 462 /2018

RADY MIEJSKIEJ W NOWYM DWORZE MAZOWIECKIM

z dnia 06 marca 2018r.

w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze

 

            Na podstawie art. 98 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 i poz. 2232 oraz z 2018 r. poz. 130) oraz art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, poz. 1136, poz. 1370 i poz. 2451 ), Rada  Miejska w Nowym Dworze Mazowieckim uchwala, co następuje:

 

            § 1. Postanawia się wnieść skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 stycznia 2018 r.  nr WNP-I.4131.378.2017.RM stwierdzające częściową nieważność uchwały Rady Miejskiej w Nowym Dworze Mazowieckim Nr XXXV/426/2017 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta Nowy Dwór Mazowiecki.

           

            § 2. 1.  Do wniesienia skargi, podejmowania wszystkich czynności w toku postępowania i reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym upoważnia się Burmistrza Miasta Nowy Dwór Mazowiecki.

            2.Burmistrz Miasta  może ustanawić pełnomocników procesowych z prawem substytucji.

           

            § 3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

 

 

Przewodniczacy

Rady Miejskiej

/-/ Krzysztof Bisialski

 

 

 

 

 

 

 

UZASADNIENIE

Rozstrzygnięciem nadzorczym z 10 stycznia 2018 r.  nr WNP-I.4131.378.2017.RM Wojewoda Mazowiecki stwierdził częściową nieważność uchwały Rady Miejskiej w Nowym Dworze Mazowieckim Nr XXXV/426/2017 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta Nowy Dwór Mazowiecki w odniesieniu do § 17 pkt 4 uchwały, w zakresie sformułowania „(...) i za uzgodnieniem warunków z zarządcą drogi (...)”oraz  części tekstowej i graficznej w zakresie terenów oznaczonych symbolami: 3MN/U i 2 U/MN.  Można zgodzić się z rozstrzygnięciem Wojewody Mazowieckiego w zakresie stwierdzenia nieważności § 17 pkt 4 uchwały, gdyż w istocie dotyczy on kwestii  uregulowanych ustawą o drogach publicznych. Natomiast w ocenie skarżącego stwierdzenie nieważności uchwały w zakresie terenów oznaczonych symbolami: 3MN/U i 2 U/MN narusza art. 3 ust. 1 oraz art. 28 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez odebranie Radzie Miejskiej prawa do korzystania z władztwa planistycznego gminy spowodowane przyjęciem mylnej interpretacji zapisów studium, przez co uznano, że plan miejscowy jest niezgodny w tej części ze studium. A także poprzez uznanie niezgodności planu w zaskarżonej części ze studium. Obecnie na obszarze miasta Nowy Dwór Mazowiecki obowiązuje Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania miasta Nowy Dwór Mazowiecki z 1999 r. (Uchwała NR XIII/173/99 Rady Miejskiej w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Nowy Dwór Mazowiecki).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 w/w ustawy: Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 przywołanej powyżej ustawy: Istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.

Natomiast w myśl art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: Plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Również art. 15 ust. 1 tej ustawy stanowi, że projekt planu miejscowego powinien być zgodny ze studium.

Z art.91 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym wiemy, iż organ nadzoru wszczyna i prowadzi postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały. Zgodnie z ust. 5 przepisu w/w ustawy przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.  W niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez brak wnikliwego przeprowadzenia postępowania dowodowego, w tym zebrania wyjaśnień w sprawie, a w konsekwencji dokonanie przez Wojewodę Mazowieckiego błędnej oceny dowodów. W zawiadomieniu z dnia 5 stycznia 2018 r.  o wszczęciu postępowania Wojewoda wniósł o wskazanie przesłanek dotyczących zgodności projektu planu ze studium w zakresie terenów 4ZP/WS i 3MN/U, które według Wojewody są przeznaczone w studium na cele komunikacyjne. Natomiast rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy terenów oznaczonych symbolami 3MN/U i 2U/MN, które według Wojewody są przeznaczone w studium na cele zieleni tworzącej przyrodniczy system miasta. Nie wskazując pełnego zakresu naruszenia prawa w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Wojewoda pozbawił Gminę możliwości wyjaśnienia swojej interpretacji zapisów studium. Odpowiedź Gminy dotyczyła jedynie zakresu wskazanego w zawiadomieniu. Wyjaśnienia Gminy przekonały organ nadzoru, ponieważ Wojewoda nie stwierdził nieważności planu dla terenu 4ZP/WS i 3MN/U w związku z naruszeniem ustaleń studium w zakresie kierunków rozwoju komunikacji.

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazuje m.in., iż przeznaczenie terenu w studium jest inne niż w miejscowym planie, co z zasady jest sprzeczne z konstrukcją studium miasta Nowy Dwór Mazowiecki, gdzie określa się dominujące funkcje – kierunki polityki przestrzennej, a nie określa się przeznaczenia terenu. Określenie przeznaczenia terenu dokonuje się zgodnie z ustawą o zagospodarowaniu przestrzennym, jak i ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Na etapie opracowywania miejscowego planu  następuje interpretacja granic obszarów o dominujące funkcji wskazanych w studium.  Jako podstawę naruszenia Wojewoda wskazał zapisy studium - wskazującego kierunki rozwoju przestrzennego wynikające z wartości środowiska przyrodniczego, skąd Wojewoda wywodzi wniosek, że tereny wskazane na rysunku jako zieleń tworząca przyrodniczy system miasta to tereny, które w planie według Wojewody powinny być przeznaczone pod tereny zieleni i nie mogą być przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową (3MN/U) i zabudowę usługowo-mieszkaniową (2U/MN). W rozstrzygnięciu Wojewody brak jednak przywołania kluczowych zapisów studium, tj. tego, że proponuje się dla terenów tworzących system jako podstawową zasadę utrzymanie dotychczasowych przeznaczeń. Dotyczy to: zieleni urządzonej, lasów, wód otwartych, zespołu roślinności naturalnej nadwodnej, dla pozostałych terenów należy opracować  wskaźniki dopuszczalnego zainwestowania oraz dopracować standardy środowiska co w procesie planowania przestrzennego doprowadzi do osiągnięcia zamierzonych celów polityki środowiskowej. Obszary o symbolach 2U/MN i 3MN/U są obecnie użytkowane jako składowisko odpadów budowlanych, w ewidencji gruntów stanowią klaso użytki PSV, stąd wypływa wniosek, że nie mieszczą się w katalogu terenów dla których studium proponuje utrzymanie dotychczasowych przeznaczeń, tj. zieleni urządzonej, lasów, wód otwartych, zespołu roślinności naturalnej nadwodnej. Tereny jednostek 2U/MN i 3 MN/U należy zaliczyć do „pozostałych terenów”, dla których studium ustala, że należy opracować wskaźniki dopuszczalnego zainwestowania oraz doprecyzować standardy środowiska. W planie określono wskaźniki dopuszczalnego zainwestowania dla terenów 2 U/MN i 3 MN/U.

Ponadto, Wojewoda stwierdził, iż dla obszaru 2 U/MN zapisano częściowo w studium: tereny  przemysłu, składów i obszary techniczne miasta. Zapis ten jest bardzo ogólny i nie określa zasad zagospodarowania tych obszarów. Zapis dotyczący tego obszaru dotyczy  skupienia funkcji przemysłowych, składowych i obsługi miasta   pomiędzy ulicą Nowołęczną i Okunin. Zakłada się porządkowanie i humanizację tego obszaru. Rozwiązaniem ma być nowa zabudowa, w tym zabudowa wystawienniczo-handlowa, a zatem usługowa. Na stronie 48 studium w pkt 3 wprost jest napisane, iż: Jako preferowane kierunki przekształceń i rozwoju przemysłu w mieście przyjęto zasadę dezintegracji obydwu przemysłowych dzielnic, ich ożywienie poprzez prowadzenie humanizujących funkcji wystawienniczych, usługowych, rekreacyjnych. Na stronie 48 studium w pkt 4 wskazano jako inne preferencje: rozwój mieszkalnictwa i innych funkcji typu wystawiennicze, handlowe, akademickie, regionalne centrum sportu. Również analiza funkcjonalna wskazuje na możliwość wprowadzenia innych funkcji na zakwestionowanych obszarach. W analizie terenów otwartych (zielonych) zwraca się uwagę na charakter zieleni w kwartałach mieszkaniowych i zieleń towarzyszącą funkcjom usługowym oraz drobne, rozrzucone w mieście tereny zielone. W analizie zakresu przekształceń przestrzennych studium obszar znajduje się w obszarze do przekształceń                i  modernizacji. W związku z powyższym wniesienie skargi jest zasadne.