XI/127/2011

Uchwała Nr XI/ 127 /11

Rady Miejskiej w Nowym Dworze Mazowieckim

z dnia 30 sierpnia 2011 r.

 

w sprawie odmowy uwzględnienia wezwania do uchylenia uchwały Nr LV/495/10 Rady Miejskiej w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 28 września 2010 roku.

 

Na podstawie art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz 1591 z późn. zm.) - Rada Miejska w Nowym Dworze Mazowieckim uchwala, co następuje:

§ 1

1.      Odmawia się uwzględnienia wezwania „SILURUS” Sp.z o.o. ul. Mieszka I 6,  05-100 Nowy Dwór Mazowiecki do uchylenia uchwały Nr LV/495/10 Rady Miejskiej w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 28 września 2010 roku w sprawie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości stanowiącej własność gminy – Miasta Nowy Dwór Mazowiecki.

2.      Uzasadnienie stanowiska Rady Miejskiej w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania, o którym mowa w ust. 1, stanowi załącznik do niniejszej uchwały.

§ 2

Wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta Nowy Dwór Mazowiecki, który niniejszą uchwałę wraz z uzasadnieniem doręczy Spółce jako odpowiedź na wezwanie do uchylenia uchwały.

§ 3

Upoważnia się Burmistrza Miasta Nowy Dwór Mazowiecki do:

1)      występowania przed sądami administracyjnymi w imieniu Rady Miejskiej w oparciu  o stanowisko wyrażone w niniejszej uchwale;

2)      udzielania pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania Rady Miejskiej innym osobom posiadającym uprawnienia radcy prawnego lud adwokata.

§4

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

 

 

Przewodniczący Rady Miejskiej

/-/ Krzysztof Bisialski

 

Załącznik do uchwały

 Nr XI/ 127 /11

Rady Miejskiej w Nowym

Dworze Mazowieckim

z dnia 30 sierpnia 2011r.

 

Uzasadnienie

 

Podstawą odmowy uwzględnienia wezwania do uchylenia uchwały Nr LV/495/10 Rady Miejskiej w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 28 września 2010 roku są następujące względy formalno – prawne, jak i merytoryczne.

1. Do Rady Miejskiej w Nowym Dworze  Mazowieckim wpłynęło pismo „SILURUS”  sp. z o.o. z dnia 11.07.2011 r. dot. uchylenia uchwały, która to narusza zdaniem Spółki interes prawny. Należy uznać, iż przedmiotowa sprawa kwalifikuje się do rozpatrzenia przez Radę Miejską w trybie art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Przepis art. 101 ust.1 w żadnym przypadku nie stanowi jednak o kompetencjach nadzorczych o charakterze skargi powszechnej, a więc nie daje uprawnień do podważania i tylko legalności uchwały, zastrzeżonych organom nadzoru (Wojewodzie) nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego.

W toczącym się postępowaniu na podstawie art. 101 ust.1 wzywający do uchylenia uchwal musi wykazać, że naruszenie jego interesu prawnego wynika z konkretnej normy prawa materialnego kształtującej jego sytuacje prawną (np. prawo pierwokupu – art.596 k.c.). Tymczasem Spółka nie wykazała iż istnieje związek pomiędzy jej prawnie gwarantowaną sytuacją, a kwestionowaną uchwałą. Interes prawny powinien wynikać z przepisów prawa materialnego, gdyż tylko te przepisy są źródłem uprawnień i interesów prawnych (por. wyrok NSA z 29 stycznia 1992r., ISA 1355/91, „Wspólnota” 1992, Nr 18, s.17). Powyższy podgląd znajduje potwierdzenie w wyroku Sądu Najwyższego z 7.03.2003r., sygn. akt III RN 42/02 (OSNP 2004/7/114).

Przesłanką dopuszczalności wniesienia wezwania i skargi, o których mowa w art. 101 ust.1, jest okoliczność, aby kwestionowana uchwała została podjęta „w sprawie z zakresu administracji publicznej”. W niniejszej sprawie, gdy chodzi   o gospodarowanie mieniem gminy, za akty z zakresu administracji publicznej można uznać akty generalne, takie jak zasady gospodarki nieruchomościami. Gdy chodzi o akty indywidualne, takie jak uchwała w sprawie przeznaczenia konkretnej nieruchomości do sprzedaży w trybie przetargowym, należy je uznać za akty gospodarowania własnością prywatną gminy i nie należące do spraw z zakresu administracji publicznej. Podjęta przez radę gminy uchwała o przeznaczeniu do sprzedaży nieruchomości stanowi formę oświadczenia woli organu gminy, będącej właścicielem nieruchomości, wyrażanego w sprawie cywilnej, a nie w sprawie z zakresu administracji publicznej. W świetle powyższego należy stwierdzić, że zarówno wezwanie do uchylenia uchwały i ewentualna skarga do sądu administracyjnego są prawnie niedopuszczalne (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 6 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/BK 286/06, www.cbo.nsa.gov.pl).

2. Aczkolwiek przepisy art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym nie są, jak już wykazano, środkiem bezpośredniego, powszechnego nadzoru nad działalnością prawodawczą rady gminy, to jednak należy podkreślić, że przedmiotowa uchwała podjęta przez Radę Miejską została zgodnie z prawem, w ramach swojej samodzielności i w granicach wyznaczonych przepisami prawa.

Działalność organów gmin reguluje ustawa o samorządzie gminnym, której przepisy wyraźnie rozgraniczają zakres kompetencji przyznanych poszczególnym organom, tj. radzie gminy oraz wójtowi (burmistrzowi/prezydentowi miasta). W dniu 28 września 2010 r. Rada Miejska podjęła uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości zgodnie z art.18 ust.2 pkt 9 lit. a ustawy o samorządzie gminnym, który stanowi, że do kompetencji rady gminy należy określanie zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania lub wynajmowania na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony, o ile ustawy szczególne nie stanowią inaczej; do czasu określenia zasad wójt może dokonywać tych czynności wyłącznie za zgodą rady gminy. W związku z tym, że Rada Miejska nie określiła powyższych zasad, to posiadała kompetencje dotyczące wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości dokonywane przez organ wykonawczy, a żaden przepis prawa materialnego nie ograniczał podjęcia tej uchwały. Przepis art.18 ust.2 pkt 9 lit. a  wyraźnie precyzuje, iż kompetencja rady gminy ogranicza się do ustalenia zasad gospodarowania nieruchomościami gminnymi lub w przypadku ich nie uchwalenia do wyrażenia zgody na dokonywanie tych czynności przez wójta (burmistrza), nie obejmuje zaś samego gospodarowania mieniem komunalnym, które z mocy art.30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym należy do organu wykonawczego, czyli wójta ( burmistrza).

W związku z powyższym należy uznać wezwanie Spółki za nieuzasadnione.